چرا مردم سینما نمی رن؟!!

این روزها زیاد میشنویم که سینما در حال نابودی هست و از فیلمها اسقبال خوبی نمی شه...

خب مهمترین حرفی که می خوام بزنم اینه که چرا سینمای دوره های گذشته(30 سال گذشته) با اینکه فیلمهای سطح پایینی داشته (استثناء هم داره) اما از سینمای امروز که فیلمها خیلی بهتر شدن و کارهای خوبی حساب میشن موفق تر بوده و مردم رو به سالن ها می کشونده و اصلا مردم عاشق سینما بودند؟ این دلایلی بود که من پیدا کردم.

1. مهمترین دلیل: سینما تنها دلخوشی مردم در اون زمان بوده اما امروز سرگرمیهای دیگه ای جای اون رو گرفته.

2. سینما، سینمای خاص شده و برای مردم عادی جذابیتی نداره( اینم حرفیه!)

3. پخش شدن فیلمها به صورت CD,DVD در بین مردم( این یکی هم خودش معضلی شده!)

4. خیلی ها دوست دارند که همون فیلم های آبگوشتی (البته ببخشیدها) رو ببینند و با فیلم های امروز حال نمی کنند( مگه زوره!)

5. اگه یک سری سینما رو در اون دوران تنها دلخوشی می دونستند الان دیگه اصلا دلخوشی نمی دونند!!و کلا بیخیالش شدن.

6.بعضی ها هم دست های پشت پرده  رو عامل نابودی  سینما می دونند!

البته مردم نسبت به ژانر جنگی و طنز یه علاقه ی خاصی دارند( فروش بالای اخراجی ها نشون دهنده این حرف بنده ست!)

خود سینمایی ها هم می گن که سینمای بعد از انقلاب نسبت به سینمای قبل از انقلاب پیشرفت قابل توجهی داشته اما موندن چرا مردم استقبال نمی کنند؟!!

این سوال بدجوری درگیرم کرده بود گفتم به شما هم بگم شاید دلیلی داشته باشین.

پ.ن۱: البته همون طوری که گفتم استثناء هم وجود داره مثل گاو، گوزن ها... 

پ.ن۲: دوستان سالنهای سینما و گرونی بلیط ها رو هم دخیل دونستند!

 

حرفهای سردبیر یک نشریه جوان!!!

سردبیر یکی از نشریات مطرح چنین فرمودند:

(( بعضی افراد متدین که چندان انگیزه و تمایلی به پیروی از دستورات اصیل دین در حوزه های اصلی زندگی ندارند به دنبال راه های میانبر نجات می گردند... و فقط دل به ذکر یا راه های دیگری می بندند که نمونه های انحرافی آن زیاد، پنهان و دیریاب هستند.

دین عاطفی و احساسی که از تدبر تهی است،معرکه مناسبی برای چنین انحراف هایی است.در اسلام ما موظف به تعبد هستیم تا به تکلیف خویش در برابر خالق عمل کنیم.هدف بعضی از ما از دینداری کسب آرامش و لذت بردن معنوی است....))

و اما من در جواب ایشون حرفهایی دارم.اول یه سوال که جوابش کاملا مشخصه،اصلا چرا خداوند این ادیان مختلف رو به وجود اورد؟خب برای اینکه بنده ها بتونند خالق خود رو بشناسند و بدونن که برای چی بوجود اومدند و هدف از خلقت اونها چی بوده. قطعا خدا دوست نداره که بنده هاش کورکورانه و بدون هیچ فکری اون رو بپرستن و اطاعتش کنن.

اگه بخوام خیلی خلاصه منظور سردبیر محترم رو بگم اینه که ایشون می فرمایند از دستورات دینی پیروی کنید اما درباره ی اونها تفکری نداشته باشین و فقط این کار رو تکلیف بدونین!

اگه من بتونم خدای خودم رو بشناسم و عاشق او بشم و به معنویت برسم خیلی بهتر می تونم از دستوراتش پیروی کنم چرا که یه عاشق کاری نمی کنه که معشوقش ناراحت بشه.

وقتی من انسان معنوی و عاشقی باشم قطعا نماز و روزه ای که می خونم  و می گیرم زیباتر و با شناخت بیشتری همراهه نسبت به کسی که فقط یاد گرفته که باید پیروی کنه و براش به یه عادت تبدیل شده.

مگه هدف ادیان غیر از اینه که ما انسانهایی سالم و پاک باشیم پس کسی که به آرامش رسیده و از معنویت لذت میبره حتما انسان سالمی میشه.

سردبیر جان، دین عاطفی و احساسی بخشی از ادیان هست که باعث به وجود اومدن یه رابطه زیبا بین خدا و مخلوقش میشه.

 

پ.ن ۱:هرکس دین رو از زاویه دید خودش می بینه! 
پ.ن ۲:من خودم یکی از خواننده های این نشریه هستم.

پ.ن ۳:ولادت حضرت علی اکبر ع و روز جوان رو به همه تبریک میگم.