و فیس بوک خلق شد تا وبلاگ ها تخته شود،نوشته ها قیچی شوند و هیچ کس نفهمد که وبلاگ نویسی چه مزه ای داشت.مزه ی رفتن زیر کرسی که نشد برم،مزه ی همه ی چیزای کهنه ای که تا نو اومد به بازار به کناری رفتند.الان شدیدا با فیس بوک درگیر شدم،از یه طرف خمار بودنش خیلی درد داره و از یه طرفم.....!
به قول یه بنده خدای از خدا بیخبری: لایک کن،کامنت بذار ولی دیگه جوگیر نشو خواهشا!